Pizza neapolitańska trafiła na listę światowego dziedzictwa UNESCO!

Pizza neapolitańska na liście UNESCO - nowojorska Pizzeria Sorbillo świętuje, fot. Gianni Cipriano (The New York Times)
Pizza neapolitańska na liście UNESCO - nowojorska Pizzeria Sorbillo świętuje, fot. Gianni Cipriano (The New York Times)
Jeden z największych "towarów eksportowych" włoskiej kultury, który zdobył serca miłośników jedzenia na całym świecie, doczekał się wielu wariacji. Wśród nich jest jednak pewien niepowtarzalny gatunek – pizza neapolitańska.

Pizza to dla Włocha rzecz święta, choć w zależności od regionu podaje się ją na różne sposoby. Gruba i wypieczona rzymska, prostokątna sycylijska czy cieniutka na 3-4 milimetry neapolitańska mają swoich zwolenników i przeciwników. Sukces tej ostatniej odmiany cieszy jednak wszystkich Włochów – także tych mieszkających poza granicami kraju. Będąc precyzyjnym, wyróżniona została nie tyle pizza neapolitańska, co wyspecjalizowani w jej robieniu mistrzowie kuchni. „Sztuka neapolitańskich Pizzaiuolo”, bo taki noszą przydomek, doczekała się bowiem wyróżnienia ze strony UNESCO. Międzynarodowa organizacja związana z ONZ w grudniu 2017 roku postanowiła dopisać ich do listy niematerialnego dziedzictwa kulturowego.

Pizza neapolitańska robiona przez Pizzaiuolo, fot. UNESCO/Sebillo
Pizza neapolitańska robiona przez Pizzaiuolo, fot. UNESCO/Sebillo

O co tyle hałasu? Jak w uzasadnieniu swej decyzji podaje UNESCO, obecnie mianem Pizzaiuolo określić można zaledwie 3000 osób na całym świecie. To przekazywana w starym stylu – z mistrza na ucznia – sztuka kulinarna, pozwalająca na wytwarzanie produktu niepowtarzalnego. Prawdziwa pizza neapolitańska musi bowiem spełniać bardzo precyzyjne normy. Ciasto musi być wyrabiane z mąki typu 00 wedle ściśle określonego przepisu. Jego grubość w środku powinna wynosić 2-3 milimetry, na rantach zaś około 1-2 centymetrów. Na tak przygotowanym podkładzie ląduje jedynie sos z rosnących na polach wulkanicznych na południe od Wezuwiusza pomidorów San Marzano, mozzarella Fior di Latte oraz bazylia i oliwa extra vergine. Inne dodatki, które są opcjonalne, także muszą pochodzić z precyzyjnie określonych źródeł. Receptura, według której powstaje pizza neapolitańska, już w 2009 roku została zastrzeżona przez Komisję Europejską jako wyrób tradycyjny.

Z wyróżnienia UNESCO cieszą się nie tylko neapolitańczycy. Warto pamiętać, że choć zaszczyty przypadły właśnie tamtejszym Pizzaiuolo, tradycje związane z ich sztuką kultywowane są także poza granicami Włoch. Nad przestrzeganiem receptury czuwa Associazione Verace Pizza Napoletana, która przyznaje specjalne certyfikaty lokalom spełniającym wymogi. Dzięki temu pizza neapolitańska dostępna jest na całym świecie. Tak z wpisania na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego cieszyli się nowojorczycy:

Pizza neapolitańska na liście UNESCO - nowojorska Pizzeria Sorbillo świętuje, fot. Gianni Cipriano (The New York Times)
Pizza neapolitańska na liście UNESCO – nowojorska Pizzeria Sorbillo świętuje, fot. Gianni Cipriano (The New York Times)
Autor artykułu
More from Damian Halik

Czy „Sandman” w końcu doczeka się ekranizacji?

"Sandman" uważany jest za jeden z najlepszych komiksów w historii, jednak wciąż...
Czytaj wiecej