News will be here
Burial – "Dreamfear/Boy Sent From Above"

Burial to brytyjski producent muzyki elektronicznej, który fundamenty pod swoją legendę zbudował już dwie dekady temu. W 2006 oraz 2007 roku za sprawą albumów "Burial" i "Untrue" stał się ikoną melancholijnego, fantasmagorycznego ambient-dubstepu, tętniącego malowniczą tęsknotą za minioną erą kultury rave'u. Jego najnowsze EP cementuje jego pozycję mistrza syntetycznych, ale jednak organicznych dźwięków.

Warto nadmienić, że rzeczone kultowe płyty są jak do tej pory jedynymi długogrającymi projektami w karierze muzyka. Od 2007 roku aż do dziś Burial regularnie zalewa popkulturowy rynek różnego rodzaju miniaturowymi formami - pojedynczymi singlami oraz krótszymi i dłuższymi EPkami. Najnowsze wydawnictwo Brytyjczyka nie odbiega od tej formuły. To zestawienie co prawda kilkunastominutowych, ale jedynie dwóch tytułowych kompozycji zostawiających słuchacza (jak znakomita większość dzieł tego twórcy) z uczuciem ogromnego niedosytu.

Ów niedosyt jest w tym przypadku jeszcze bardziej dokuczliwy niż zazwyczaj, ponieważ zarówno “Dreamfear”, jak i “Boy Sent From Above” sugerują pewną dość istotną zmianę trajektorii. Na swojej nowej EPce artysta zaprezentował szkic nowego pomysłu na tworzenie muzyki. Szkic, który przy odrobinie dobrej woli z powodzeniem mógłby przeistoczyć się w kreatywny kamień milowy.

Pierwszy z utworów

Tymczasem, jesteśmy jako słuchacze trochę pozostawieni sami sobie, zmuszeni do zadowolenia się okruchem potencjału koncepcji, której pełen obraz możemy (przynajmniej na razie) konserwować jedynie w naszej wyobraźni.

A naprawdę jest co sobie wyobrażać!

Żeby zrozumieć ideę wolty proponowaną przez to EP, trzeba dokonać krótkiego podsumowania dotychczasowej twórczości Brytyjczyka. Otóż jak dotąd, prawie wszystkie dokonania Buriala zajmowały się widmontologią wyspiarskiej kultury rave’u. Większość najsłynniejszych utworów artysty wyrażała kolektywną, wyimaginowaną nostalgię za imprezowym hedonizmem lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Wyimaginowaną, ponieważ skonstruowaną przez rówieśników twórcy, tzn. osób urodzonych w trakcie zmierzchu rzeczywistości, do której się odnoszą, lub długo po jej absolutnej implozji.

Tej niezwykle nęcącej hiperrealnej filozofii towarzyszyła równie atrakcyjna forma - estetyka oddalenia.

Drugi z utworów

Burialowe kolaże dźwiękowe kreowały uczucie symulowanej nostalgii poprzez język ostudzonego dubstepu, tzn. powściągliwe, senne rytmy, a także oniryczne, momentami upiorne sample wokalne. Innymi słowy, brzmienie przywołujące rozmytą wizję nierealnego wspomnienia odziedziczonego przez urojoną, kulturową osmozę.

Utkana z ambientowo-dubstepowych odniesień fantazja funkcjonowała równolegle do szeregu bliźniaczych popkulturowych trendów - gier wideo, filmów, ubrań w stylu retro stworzonych przez i stworzonych dla pokoleń niedoświadczonych przez traumę doświadczenia upływu czasu zjadającego to, co pierwotne.

Jednakże “Dreamfear/Boy Sent From Above” przynosi kluczową zmianę brzmieniową, przynoszącą z kolei zmianę konceptualną. Te dwa premierowe utwory właściwie całkowicie rezygnują ze wspomnianej wcześniej estetyki oddalenia. Burial A.D. 2024 zrywa z muzycznym somnambulizmem. Nie ekscytuje go już egzorcyzmowanie istniejących-nieistniejących widm istniejących-nieistniejących reminiscencji.

Autor ikonicznego “Untrue” zrobił wielki skok w bok. Zerwał z ukochanym okołoambientowym pulsem i postawił na zaskakująco prostolinijną, wręcz rubaszną w swojej bezpośredniości, rytmikę tradycyjnego połamanego techno. Jego muzyka przestała być zachowawczą próbą oswojenia się z ponowoczesną fetyszyzacją wyidealizowanych wyobrażeń retrospekcji. Stała się znacznie poważniejszym artystycznym manifestem.

Stała się brawurową odpowiedzią na kulturowe zapotrzebowanie współczesności. Pozbawioną kompleksów obietnicą zachowania resztek prawdziwości w epoce wirtualności, poprzez radykalne, nieujęte w cudzysłów urealnienie nierealności(!).

Łukasz Krajnik

Łukasz Krajnik

Rocznik 1992. Dziennikarz, wykładowca, konsument popkultury. Regularnie publikuje na łamach czołowych polskich portali oraz czasopism kulturalnych. Bada popkulturowe mity, nie zważając na gatunkowe i estetyczne podziały. Prowadzi fanpage Kulturalny Sampling

News will be here