News will be here
Kreatywna reinterpretacja (EABS - “Reflections of Purple Sun”)

Historia polskiego jazzu wydaje się muzyczną studnią bez dna, z której kolejne pokolenia artystów mogą czerpać niezależnie od rzeczywistości, jaką przyniosą nowe dekady. Z takiego stanu rzeczy bardzo dobrze zdają sobie sprawę członkowie grupy EABS - wrocławskiej formacji specjalizującej się w iście ponowoczesnej sztuce reinterpretacji kanonu.

Ekipa, która zadebiutowała albumem hołdującym twórczości Krzysztofa Komedy, niedawno w pewnym sensie wróciła do punktu wyjścia. Ich najnowsze dzieło jest dźwiękową listem zaadresowanym do wiecznie żywej legendy Tomasza Stańki, a konkretnie jego projektu pt. “Purple Sun”. Szósta pozycja w dorobku znanego i lubianego zespołu potwierdza, że (co być może zaskakujące) jazz jest prawdopodobnie najbardziej współczesnym z gatunków muzycznych.

Jazzowa estetyka od zawsze opierała się i wciąż się opiera na wariacjach na temat znanych motywów. Można wręcz stwierdzić, że muzycy jazzowi wymyślili filozofię samplingu, zanim świat doczekał się pierwszych nagrań hip-hopowych i elektronicznych. EABS, mimo że są grupą osadzoną w absolutnej teraźniejszości, jednocześnie będąc tak aktualnymi, nawiązują do klasycznej, tradycyjnej idei stojącej za reprezentowanym przez nich gatunkiem.

Delikatnym zwrotem akcji jest w tym przypadku wybór materiału źródłowego.

EABS w występie na żywo

Owszem, Tomasz Stańko (podobnie jak wspomniany wcześniej Krzysztof Komeda) jest jednoznacznie celebrowaną ikoną polskiego jazzu, aczkolwiek akurat ten konkretny album, do którego zdecydowało się nawiązać EABS, raczej nie pojawia się zbyt często we wspomnieniach dotyczących jego dyskografii.

“Reflections of Purple Sun” mają więc dwie zalety. Nie dość, że w niezwykle kreatywny sposób aplikują tradycję jazzową w zupełnie nowoczesny kontekst, to na dodatek nie robią tego, posługując się utartym pastiszem podręcznikowego tytułu z kanonu.

Zamiast powtarzać tropy wszystkich młodych idących śladami starych, EABS stara się za wszelką cenę uniknąć banału. A to sztuka najwyższej próby, zwłaszcza jeśli jest ściśle powiązana z postmodernistycznym recyklingiem, tj. czymś, co nie za często pozwala na kreatywną odrębność.

Utwór tytułowy
Łukasz Krajnik

Łukasz Krajnik

Rocznik 1992. Dziennikarz, wykładowca, konsument popkultury. Regularnie publikuje na łamach czołowych polskich portali oraz czasopism kulturalnych. Bada popkulturowe mity, nie zważając na gatunkowe i estetyczne podziały. Prowadzi fanpage Kulturalny Sampling

News will be here