Prosecco – Polacy pokochali bąble

Prosecco, czyli najsłynniejsze włoskie wino musujące w ostatnim czasie kradnie serca Polaków swoją owocowością, świeżością i lekkością. Pokochali je celebryci, zdobywa też serca szerokiego grona miłośników wina. Ale czy na pewno wszyscy wiemy, co pijemy?

Bo któż nie kocha win musujących, których bąbelki potrafią zdziałać cuda. Poza szampanami, które cały czas trzymają dość wysoką cenę, Cavą oraz Sektami, będącymi wielkimi nieodkrytymi, czy też Franciacortą, która wielu miłośnikom wina nic nie mówi, to Prosecco, za sprawą przystępnej ceny oraz lekkości konsumpcji, stało się bardzo popularnym zamiennikiem przysłowiowego szampana. Oczywiście wielkim faux pas jest nazywanie wszystkich win musujących oraz Prosecco szampanem… ale cóż, przed nami jeszcze długi wkład edukacyjny. Zapamiętajcie jednak:

Każdy szampan jest winem musującym lecz nie każde wino musujące jest szampanem!

Gdzie powstaje Prosecco?

Nie mniej jednak, powracając do Prosecco, przede wszystkim należy wiedzieć, iż jest to wino musujące pochodzące z północno-wschodnich Włoch. Produkowane jest w dwóch regionach: Veneto oraz Friuli. Jednakże Prosecco Prosecco nierówne. Te produkowane w dość dużym regionie apelacyjnym wina posiadają status DOC (Denominazione di Origine Controllata), a najbardziej szlachetne  z nich powstają w okolicy Valdobbiadene, Asolo, Montebelluna oraz Conegliano – miejscowościach zlokalizowanych na północ od Treviso. Rozpoznacie je po banderoli z napisem “DOCG” (Denominazione di Origine Controllata e Garantita).

Z jakiego szczepu wytwarza się Prosecco?

Tylko i wyłącznie ze szczepu Prosecco (a dokładniej Prosecco Tondo) nazywanego od 2009 roku Glera, które daje dość „mdławe” wina, lecz w winach musujących czyni cuda. W odróżnieniu od szampanów oraz win wytwarzanych metodą tradycyjną, Prosecco powstaje metodą Charmata gdzie wtórna fermentacja zachodzi w szczelnie zamkniętych tankach. Napój jest następnie pod ciśnieniem wtłaczany do butelek. Ta metoda pozwala na szybsze wyprodukowanie wina musującego, a co za tym idzie, jest tańsze w produkcji oraz finalnie tańsze na sklepowej półce.

Jak czytać etykietę?

Jak wspomniałem powyżej, należy zwrócić uwagę na banderolę lub etykietę, na której będzie znajdowała się klasyfikacja apelacyjna (DOC, DOCG). Jednakże wcale nie będzie to do końca odwzorowaniem jakości wina. Winiarze z DOC potrafią stworzyć lepsze Prosecco od tych, którzy swoje parcele posiadają w apelacji DOCG.

Kolejnym ważnym oznaczeniem na etykiecie jest “Millesimato”. Praktycznie wszystkie te wina powstają w masowych ilościach i należy je spożyć dość szybko. Jednakże te oznaczone opisem “Millesimato” oraz przypisanym rocznikiem, są uznawane za wyższe od normy. Nie mniej jednak, w przeciwieństwie do szampanów, Prosecco produkowane jest z jednego rocznika, który zazwyczaj nie jest określony na etykiecie. Wino z oznaczeniem rocznika może tylko i wyłącznie wskazać, ile lat upłynęło od zbiorów.

Superiore” – można by rzec, iż w odniesieniu do jakości wpływ ma tu terroir, klimat oraz butikowa produkcja. O ile traficie na rodzinną winnicę z tradycjami, nazwa Superiore pozwoli Wam odnaleźć jakość oraz charakter winnicy. W przypadku dużych winnic nie pozostanie Wam nic innego, jak tylko cieszyć się świeżym, rześkim i owocowym musiakiem.

Teraz chyba przyszedł czas na najważniejsze oznaczenia. Obserwując miłośników win, dość często spotykam się z błędnym odczytywaniem etykiet. W przypadku standardowego oznaczania tych trunków, mamy dość łatwe nomenklatury. Z reguły znajdujemy tam opisy:

Dry – wytrawne, Semi dry – półwytrawne, Semi sweet – półsłodkie, Sweet – słodkie.

W przypadku Prosecco terminologia ma się zgoła odmiennie (o czym należy szczególnie pamiętać). Przede wszystkim, pod względem musowania rozróżniamy trzy rodzaje Prosecco :

Spumante – wino musujące charakteryzujące się ciśnieniem w butelce o wysokości minimum 3 barów ,

Frizzante – wino delikatnie musujące (zamknięte zakrętką),

Tranquillo – wino spokojne – bardziej lokalne, nie eksportowane za granicę.

Nie, Extra Dry wcale nie oznacza, iż wino jest „extra wytrawne”

„Wziąłem to wino ponieważ lekarz zabronił mi spożywać produktów, które zawierają jakikolwiek cukier”

“Szanowny Panie… oznaczenie na etykiecie – Extra Dry – nie oznacza, że wino jest bardzo wytrawne”

Prosecco występuję w trzech rodzajach w zależności od zawartości cukru resztkowego. I tak rozróżniamy:

Brut – wytrawne – zawierające maksymalnie do 12 g/l cukru.

Extra dry – o zawartości cukru w przedziale 12-17 g/l.

Dry – z cukrem resztkowym na poziomie 17-32 g/l.

Demi-sec – z 32-50 g/l cukru resztkowego.

Z czym to się je?

Można śmiało stwierdzić, iż Szampan, Cava, Francicorta czy też Sekt są winami, które będą pasowały prawie do każdej potrawy. Pomimo swojej „prostoty” Prosecco również może dołączyć do grona najlepszych. Może być serwowane jako aperitif lecz równie dobrze łączyć się będzie z najróżniejszymi potrawami. Wersja Brut dobrze komponuje się z włoskimi suszonymi szynkami, przystawkami rybnymi, sałatkami, pastami na bazie owoców morza, pieczonymi i grillowanymi rybami, łagodnymi serami czy frittatą, foccacią oraz sushi. Prosecco Extra Dry jako najbardziej znane równie dobrze sprawdzi się jako aperitif, a zarazem wspaniale pasować będzie do owoców morza, dań na bazie makaronów z delikatnymi sosami mięsnymi, kremowych serów oraz białych mięs, zwłaszcza drobiu. Dry natomiast, dzięki swojej słodkości i kwiatowości może być serwowane do różnego typu deserów, jak również do pikantnych potraw kuchni „Fusion”.

Autor artykułu
More from Olaf Kuziemka

Samuel Tinon – francuska elegancja w węgierskim wydaniu

Nazywany „latającym winiarzem” przez lata pracował jako konsultant do spraw wina we...
Czytaj wiecej