Rozwój ekscytujących innowacji, czyli najciekawsze modele Toyoty z ostatniego trzydziestolecia XX wieku

Toyota Celica (1970) fot. mat.prasowe
Toyota Celica (1970) fot. mat.prasowe
Lata 70., 80. i 90. XX wieku to dla Toyoty zarówno czas premier ekscytujących sportowych samochodów, jak i narodzin technologii hybrydowej, która stała się znakiem rozpoznawczym marki. Pod koniec tego okresu zadebiutowała także mała Toyota o europejskich korzeniach, która przyniosła japońskiej marce pierwszy tytuł Samochodu Roku.

Toyota Celica zaprezentowana w 1970 roku spowodowała spore przetasowanie w segmencie, w którym dotychczas można było wybierać głównie pomiędzy dwoma modelami: Fordem Mustangiem i Chevroletem Camaro.

Najmocniejszy, 2-litrowy silnik generował 120 KM – w tamtym czasie taka moc zapewniała prawdziwie sportowe osiągi. Twórcy Celici skupili się na utrzymaniu niewielkiej masy auta. A dzięki zastosowaniu jednostki o mniejszej pojemności, była bardziej oszczędna od swojej konkurencji.

Corolla AE86 (1984).To kultowe japońskie coupe, oparte na Corolli 5. generacji.

Toyota Corolla AE86 (1984) fot. mat. prasowe

Sławę przyniósł jej napęd na tył i lubiący wysokie obroty silnik 4A-GEU o pojemności 1,6 litra, wytwarzający 130 KM. Toyota AE86 do dziś uznawana jest za jedno z lepiej prowadzących się coupe japońskiej produkcji. Japończycy nazywają ją familiarnie Hachi-Roku.

Model AE86 to ostatnia Corolla z napędem na tylną oś – albo raczej standardowa Corolla piątej generacji była pierwszym modelem Corolli z napędem na przód. Toyota AE86 nie tylko pozostała wierna tylnonapędowej tradycji. Ale również dzięki dynamicznemu silnikowi, niewielkiej wadze (940 kg) i masie rozłożonej w stosunku 53:47 stała się przystępnym autem sportowym. Uwielbianym przez młodych Japończyków. Którzy to zresztą w pełni wykorzystali szansę daną przez Toyotę i za pomocą tego auta stworzyli nową dyscyplinę motorsportu – drifting. Sportowa Corolla przyczyniła się także do rozwoju wyścigów ulicznych.

Taka popularność musiała odbić się w kulturze masowej. AE86 w wersji po liftingu stało się gwiazdą popularnej mangi i serialu „Initial D”. W którym wersja Trueno, czyli z otwieranymi światłami towarzyszyła głównemu bohaterowi podczas jego przygód i wyzwań.

Model MR2 rok 1984 był szczęśliwym momentem dla entuzjastów sportowych samochodów Toyoty.

W niewielkich odstępach czasu na rynku pojawiły się AE86 i MR2. Oba modele dzielą ze sobą silnik 4A-GEU 1.6.
MR2 to lekki sportowy samochód z napędem na tył i co ważniejsze, z silnikiem umieszczonym centralnie. Taka lokalizacja 130-konnego motoru zapewniła lepszy rozkład masy i spowodowała, że punkt ciężkości auta znajdował się niżej oraz możliwe blisko środka.

Toyota MR2 (1984) fot. mat. prasowe

Toyota Celica GT-Four (1988)

Pierwsze trzy generacje Toyoty Celiki występowały z napędem na tylną oś. W 1985 roku czwarta generacja tego modelu dostała napęd na przednie koła. W 1988 roku zadebiutowała wersja GT-Four z AWD i 185-konnym silnikiem z turbo. Osiągi GT-Four były jak na swoje czasy rewelacyjne, podobne oferowało tylko znacznie droższe Audi Quattro. Samochód powstał z myślą o tym, by zapewnić Toyocie wielkie sukcesy na rajdowych odcinkach. W 1990 roku Carlos Sainz zdobył za kierownicą Toyoty Celiki GT-Four tytuł mistrza świata WRC.

Toyota Celica GT-Four (1988) fot. mat. prasowe

Toyota Sera (1990) sprzedawana tylko w Japonii pierwszy raz ujrzała światło dzienne pod nazwą AXV-II Concept.

Wyposażona w futurystyczne drzwi niewielka Toyota ukrywała pod maską silnik o pojemności 1,5 litra i mocy 110 KM, który pozwalał ją rozpędzić do 195 km/h. Niewielka partia Toyoty Sera została wyeksportowana z Japonii, ale nawet w Kraju Kwitnącej Wiśni nieczęsto można ją spotkać na ulicy. Podczas 5 lat produkcji zostało wyprodukowanych zaledwie 16 tysięcy egzemplarzy tego niezwykłego coupe.

Toyota Sera (1990) fot. mat.prasowe

W 1993 roku zadebiutowała najbardziej znana spośród czterech klasycznych generacji Toyoty Supry.

Początkowo model dostępny był wyłącznie jako 2-drzwiowe coupé, ale od 1994 roku producent oferował też wersję targa. Supra 4. generacji wyróżniała się na tle innych samochodów sportowych za sprawą wyjątkowej trwałości, jakości i precyzji wykonania. Jednak największą sławę zyskała dzięki silnikowi.

Pod maską Supry montowany byl tylko jeden silnik, ale w dwóch wersjach. 6-cylindrowa, rzędowa jednostka w podstawowej, wolnossącej odmianie 2JZ-GE rozwijała moc 223 KM przy 5800 obr./min. i moment obrotowy 280 Nm przy 4800 obr./min. Cieszący się jeszcze większym uznaniem motor 2JZ-GTE z podwójnym turbodoładowaniem w zależności od rynku i rocznika generował moc 280 KM przy 5600 obr./min. i moment obrotowy 451 Nm przy 3600 obr./min. lub moc 330 KM przy 5600 obr./min. i moment 427 Nm. Najmocniejszy wariant rozpędzał auto do setki w mniej niż 5 sekund.

Nie tylko osiągi zdecydowały o popularności silnika 2JZ. Jednostka ta jest bardzo wdzięcznym materiałem do tuningu ze względu na łatwość w modyfikowaniu i niezrównaną odporność na znaczne podniesienie mocy. Z tego powodu Toyota Supra zagrała jedną z głównych ról w pierwszej części kinowej serii „Szybcy i wściekli”. Gdzie pomarańczowa, tuningowana Supra z nadwoziem targa okazuje się szybsza od wielu znacznie droższych samochodów.

Toyota Prius (1997)

Kiedy pomyślimy o największych osiągnięciach Toyoty, trudno nie wymienić samochodów hybrydowych. Toyota Motor Corporation do dziś wyprodukowała najwięcej aut z napędem hybrydowym na świecie. Pod koniec ubiegłego roku ich liczba przekroczyła 13 milionów.

Właśnie dlatego pierwsza generacja Priusa to ważny samochód nie tylko w historii marki, ale motoryzacji w ogóle. Od tego modelu rozpoczął się trend stopniowej elektryfikacji samochodów. Oryginalny Prius został wyposażony w 1,5-litrowy silnik o mocy 58 KM współpracujący z silnikiem elektrycznym wytwarzającym moc 40 KM.

Doświadczenie wypracowane dzięki takim modelom jak Toyota SA, Toyota Publica i Toyota Starlet zaowocowało przy projektowaniu Toyota Yaris (1999).

W przeciwieństwie do swoich poprzedników, nowy model został zaprojektowany nie w Japonii, lecz w europejskim studio projektowym Toyoty – ED2. Kompaktowa miejska Toyota opracowana z myślą o wymagających europejskich kierowcach została nagrodzona tytułem Car of the Year 2000 i szybko zdobyła rynek w swoim segmencie. Yaris zachęcał do zakupu swoim przyjaznym designem i oryginalną deską rozdzielczą. A także wyjątkowo oszczędnym i trwałym silnikiem 1.0, który otrzymał tytuł International Engine of the Year. Dziennikarze motoryzacyjni, którzy testowali w tamtym czasie nową Toyotę Yaris, wspominali o „doskonałym i radosnym” prowadzeniu auta.

Zaprezentowana podczas Paris Motor Show, pierwsza generacja Toyoty Yaris była dostępna u dealerów Toyoty w sześciu wersjach silnikowych. Gama silników benzynowych obejmowała pięć wariantów (1,0 litra 68 KM, 1,3 litra 86 KM, 1,3 litra 87 KM, 1,5 litra 106 KM, 1,5 litra 150 KM), a silnik wysokoprężny 1.4 D-4D miał moc 75 KM.

Autor artykułu
More from Redakcja

Lexus LC F: 600 koni flagowego coupé japońskiej marki

Lexus LC 500 wyposażony został przez producenta w pięciolitrowy, wolnossący silnik V8...
Czytaj wiecej