2021

LinkedIn, Praca biurowa

Internetowa fabryka mitów

przez

Założenie konta na LinkedInie wydaje się wyjątkowo pragmatycznym ruchem. Dołączenie do internetowej społeczności, która pomaga rozkwitać życiu zawodowemu, rzeczywiście brzmi jak świetny, niezwykle praktyczny pomysł. To jednak tylko pozory.

Black Marble, Chris Stewart

Po retromanii (Black Marble – “Fast Idol”)

przez

Projekt Chrisa Stewarta o nazwie Black Marble od ponad dekady zajmuje środkowe miejsce w tabeli amerykańskiej muzyki niezależnej. Hołdujący synthpopowej tradycji artysta do tej pory nie dotarł na szczyt, ale też ani razu nie zaliczył gleby. “Fast Idol” kontynuuje tę trajektorię i oferuje słuchaczowi solidnie przeciętny materiał.

Damon Albarn. The Nearer the Fountain, More Pure the Stream Flows, Transgressive Records

Powrót na łono natury (Damon Albarn – “The Nearer the Fountain, More Pure the Stream Flows”)

przez

Damon Albarn to zdecydowanie jedna z najpłodniejszych ikon współczesnego popu. Liczba projektów na koncie Brytyjczyka każe zastanowić się, kiedy artyści tacy jak on znajdują czas na sen. W tym roku ojciec sukcesu Blur i Gorillaz również nie brał urlopu. Wręcz przeciwnie – włożył sporo wysiłku w solowy album, który plasuje się w czołówce jego bogatej dyskografii.

Lil Ugly Mane, Volcanic Bird Enemy and the Voiced Concern

Wczoraj kontra dziś (Lil Ugly Mane – “Volcanic Bird Enemy and the Voiced Concern”)

przez

Pod tym wymyślnym pseudonimem ukrywa się Travis Miller – muzyk, który w 2012 roku nagle stał się królem hip-hopowego podziemia. Jego debiutancki album zręcznie łączył gęstą atmosferę z czarnym, pastiszowym humorem, będąc barwnym hołdem złożonym rapowi lat 90. Od tego czasu Lil Ugly Mane ewoluował i rozpoczął flirt m.in. z elektroniką, psychodelią, a nawet jazzem.

Książka, Wiedza, Społeczeństwo, Ievgenii Tryfonov, Dreamstime.com

Książka prawem czy towarem?

przez

Kondycja czytelnictwa w Polsce to temat, który nie schodzi z afisza od lat. Mniej lub bardziej mądre głowy wciąż się zastanawiają, w jaki sposób można by przekonać rodaków do regularnego czytania. Choć sporo z tych pomysłów ma sens, często nie uwzględniają one jednak konieczności nastąpienia uniwersalnych zmian systemowych.

BADBADNOTGOOD, BADBADNOTGOOD – Talk Memory, XL Recordings, Innovative Leisure

Od garażu do filharmonii (BADBADNOTGOOD – “Talk Memory”)

przez

Na początku poprzedniej dekady BADBADNOTGOOD wyrobili sobie markę jazz-hip-hopowych eksperymentatorów. Na pierwszych płytach Kanadyjczycy śmiało poszukiwali granic obu gatunków, porywając się m.in. na instrumentalne covery utworów Tylera, the Creatora. Dziś, pięć lat po premierze ostatniego albumu, ekipa z Toronto gra już zupełnie inną (co nie znaczy, że gorszą) muzykę.

Kyle MacLachlan, Paul Atryda, Diuna (1984), David Lynch, Universal Pictures

Heroiczny tragizm “Diuny” Davida Lyncha

przez

Czas oczekiwania na ekranizację “Diuny” w reżyserii Denisa Villeneuve’a przywołuje wspomnienia związane z innym obrazem. Zbliżająca się wielkimi krokami spektakularna premiera przypomina nam o dziele z 1984 roku – filmie Davida Lyncha, który tak naprawdę nigdy nie był filmem Davida Lyncha.

Ułuda przyszłości

przez

W ciągu ostatnich kilku dni rodzime media żyły przede wszystkim jednym wydarzeniem – zorganizowanym przez środowisko członków oraz sympatyków Platformy Obywatelskiej Campusem Polska Przyszłości. Zrealizowany z wielką pompą “event” miał opowiedzieć Polakom o wizji lepszego jutra podpisanej parafkami Donalda Tuska i Rafała Trzaskowskiego.

Kanye West, Donda, G.O.O.D. Music, Def Jam Recordings

To jest już koniec (Kanye West – “Donda”)

przez

Donda, Donda, Donda, Donda, Donda, Donda Donda, Donda, Donda, Donda, Donda, Donda Donda, Donda, Donda, Donda, Donda, Donda Donda, Donda, Donda, Donda, Donda, Donda Donda, Donda, Donda, Donda, Donda, Donda Donda, Donda, Donda, Donda, Donda, Donda Donda, Donda, Donda, Donda, Donda, Donda Donda, Donda, Donda, Donda, Donda, Donda Donda, Donda, Donda, Donda, Donda, Donda Donda, Donda, Donda, Donda, Donda, Donda.